X
تبلیغات
رایتل

مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 11 مرداد‌ماه سال 1391

 

دوچرخه‌سواری تفریح خیلی لذت‌بخشی است، اما تصادف هم ممکن است اتفاق بیفتد. سالانه کودکان زیادی به خاطر آسیب‌هایی که در تصادف دوچرخه‌سواری می‌بینند، به اورژانس‌ها مراجعه می‌کنند و خیلی از آن‌ها هم مجبور می‌شوند چند روزی را در بیمارستان بمانند...

بعضی از این آسیب‌ها – مخصوصاً آسیب‌هایی که به سر وارد می‌شوند- به قدری جدی هستند که ممکن است کودک بیچاره از دنیا برود. آسیب به سر می‌تواند به معنای آسیب به مغز تو باشد و برای همین هم خیلی خیلی مهم است که موقع دوچرخه‌سواری حتماً از کلاه ایمنی استفاده کنی. البته پوشیدن کلاه ایمنی به آن معنی نیست که تو می‌توانی بی‌احتیاط و بی‌پروا دوچرخه‌سواری کنی. کار کلاه ایمنی این است که از سر، صورت و مغز تو محافظت کند تا اگر خدای نکرده زمین خوردی، آسیب جدی نبینی. اما بقیه احتیاط‌ها که خیلی هم مهم هستند، بر عهده خودت است. پس یادت باشد که همیشه موقع دوچرخه‌سواری کلاه ایمنی‌ات را بر سر بگذاری، حتی اگر برای مدت خیلی کوتاهی می‌خواهی سوار دوچرخه‌ات شوی. کلاه ایمنی باید کاملاً اندازه سرت باشد، نه خیلی بزرگ و نه خیلی کوچک. هیچ‌وقت زیر کلاهِ ایمنی، کلاهِ دیگری نپوش. اگر فکر می‌کنی کلاه ایمنی اندازه سرت نیست، از یک بزرگ‌تر خواهش کن که آن را برایت تنظیم کند یا اگر اندازه کلاهت تنظیم نشد، آن را با یک کلاه دیگر که مناسب تو است عوض کند. وقتی که مناسب‌ترین کلاه را انتخاب کردی، باید یاد بگیری که آن را درست بپوشی. کلاه ایمنی باید کاملاً سر و پیشانی تو را بپوشاند. نباید آن را عقب بدهی تا پیشانی‌ات معلوم شود. بند کلاه باید همیشه بسته باشد. اگر بند آن را نبندی و یا خیلی شل ببندی، ممکن است درست موقعی که بیشترین نیاز را به آن داری از سرت بیفتد. بند کلاه ایمنی‌ات باید به اندازه‌ای محکم باشد که نتوانی کلاه را روی سرت بچرخانی. البته آن‌قدر هم نباید محکم باشد که سرت درد بگیرد! از کلاه ایمنی‌ات مراقبت کن و آن را این‌طرف و آن‌طرف نینداز. این کار ممکن است باعث صدمه به کلاه شود و وقتی که تو به آن نیاز داری نتواند به خوبی از سر و مغز تو محافظت کند. یادت باشد که اگر کلاهت آسیب جدی دید، دیگر از آن استفاده نکنی و یک کلاه نو بخری. کلاه شکسته به هیچ دردی نمی‌خورد! کلاه ایمنی را بر سر گذاشتم، دیگر چه؟ دوچرخه‌ای که سوار می‌شوی باید اندازه‌ای مناسب قد و هیکلت داشته باشد، نه خیلی کوچک و نه خیلی بزرگ. اندازه متناسب دوچرخه به امنیت بیشتر تو موقع دوچرخه‌سواری کمک می‌کند. وقتی روی زین دوچرخه نشسته‌ای، باید هر دو پایت روی زمین قرار بگیرد. حالا وقتش است که به کمک مادر یا پدرت موارد زیر را چک کنی:

• ارتفاع صندلی، فرمان و چرخ‌های دوچرخه باید تنظیم شده و محکم باشند.

• زنجیر چرخ را چک کرده و روغن‌کاری کن (البته بهتر است این کار را یک بزرگ‌تر انجام دهد).

• ترمز‌ها را کنترل کن و مطمئن شو که گیر نمی‌کنند.

• لاستیک‌های دوچرخه‌ات را چک کن و مطمئن شو که هوای کافی داخل آن‌ها وجود دارد و فشار باد لاستیک‌ها مناسب است.

دیده شدن یعنی امنیت داشتن همیشه موقع دوچرخه‌سواری لباس‌های روشن بپوش، این کار به امنیت بیشتر تو کمک می‌کند. چون وقتی که لباس روشن می‌‌پوشی، آدم‌هایی که در جاده و خیابان هستند به راحتی تو را می‌بینند. وقتی هم که آن‌ها تو را می‌بینند، معنیش این است که مواظبند با دوچرخه‌ات تصادف نکنند. بهترین موقع برای دوچرخه‌سواری، در روشنایی روز است. پس تا جایی که ممکن است سعی کن بعد از غروب خورشید برای دوچرخه‌سواری بیرون نروی. نکته مهم دیگر این است که مطمئن شوی چیزی – مثل بند کفش یا تسمه کوله‌پشتی‌ات- در زنجیر دوچرخه‌ گیر نکرده است. موقع دوچرخه سواری کفش ورزشی مناسب بپوش. دمپایی یا کفش پاشنه‌دار برای رکاب زدن مناسب نیست، در ضمن حواست باشد که هیچ‌وقت پابرهنه رکاب نزنی! دوچرخه‌سواری با دستکش به تو در گرفتن فرمان دوچرخه کمک می‌کند و همچنین باعث می‌شود که مثل یک دوچرخه‌سوار حرفه‌ای به نظر برسی! اما موقع دوچرخه‌سواری هدفون در گوشَت نگذار، زیرا صدای موسیقی باعث می‌شود که حواست به صداهای اطراف نباشد. این‌جوری اگر یک ماشین بوق بزند تا تو را متوجه حضورش کند، صدای بوقش را نخواهی شنید و این می‌تواند خیلی خطرناک باشد. کجا دوچرخه‌سواری کنم؟ در مورد این که کجاها می‌توانی دوچرخه‌سواری کنی، با پدر و مادرت مشورت کن و فقط در جاهایی که آن‌ها اجازه می‌دهند، دوچرخه‌سواری کن. تو باید بدانی که چقدر می‌توانی از خانه دور شوی و کجاها برای این تفریح مناسب‌تر است. بچه‌های کوچک‌تر از ۱۰ سال باید حتماً در پیاده‌رو دوچرخه‌سواری کنند و اجازه رفتن به خیابان را ندارند. فرقی نمی‌کند که کجا دوچرخه‌سواری می‌کنی، به هر حال باید حواست به ماشین‌ها و کامیون‌ها باشد. حتی اگر هم از پیاده‌رو دور نشوی، باز هم ممکن است راننده یک ماشین بی‌احتیاطی کرده و به سمت مسیر دوچرخه‌سواری تو منحرف شود. اگر در حال دوچرخه‌سواری در یک جاده شلوغ هستی، بهتر است فقط از کنار خیابان حرکت کنی و موقع رد شدن از خیابان، از دوچرخه‌ات پیاده شوی. اگر در نزدیکی خانه‌تان مسیر ویژه‌ای برای دوچرخه‌سواری وجود دارد، باعث خوش‌شانسی است. چون از این مسیرها هیچ ماشینی رد نمی‌شود و تو می‌توانی با خیال راحت از دوچرخه‌سواری‌ات لذت ببری. اما موقع استفاده از این مسیرها مواظب باش که به بقیه دوچرخه‌سوارها، عابران پیاده و کسانی که با اسکیت در حال رد شدن هستند هم راه بدهی. اگر قصد دوچرخه‌سواری در یک مسیر طولانی را داری، یادت باشد که یک ظرف آب همراه خودت ببری. موقع دوچرخه‌سواری همیشه چشمانت به جاده روبه‌رویت باشد تا اگر مانعی پیش رویت بود، آن را ببینی و تصادف نکنی. بعضی از مانع‌هایی که می‌توانند باعث زمین خوردن تو شوند عبارتند از:

• برگ‌های خیس

• چاله‌های کوچک پر از آب

• برآمدگی‌های کوچک در سطح جاده و پیاده‌رو

• سنگ و سنگریزه

• جدول کنار خیابان یا پیاده‌رو

• بچه‌های کوچولویی که یک‌دفعه سر راهت سبز می‌شوند!

قوانین راه برای دوچرخه‌سواران اگر آن‌قدر بزرگ شده‌ای که پدر و مادرت اجازه دوچرخه‌سواری در خیابان را به تو بدهند، پس باید قوانین جاده را یاد بگیری و آن‌ها را به کار ببندی:

• هیچ وقت موقع دوچرخه‌سواری دستت را از فرمان دوچرخه رها نکن.

• موقع بیرون آمدن از خانه یا وقتی که می‌خواهی از کوچه وارد خیابان شوی، باید کاملاً توقف کرده و هر دو طرفت را با دقت نگاه کنی.

• وقتی که ناگهان از بین اتومبیل‌های پارک شده پیدایت می‌شود، رانندگان نمی‌توانند تو را به موقع دیده و از تصادف با دوچرخه‌ات جلوگیری کنند. شاید این مهم‌ترین قانون دوچرخه‌سواری باشد: همیشه سعی کن دیده شوی.

• وقتی که می‌خواهی از عرض خیابان رد شوی، از دوچرخه‌ات پیاده شو و با توجه به علائم و چراغ‌های راهنمایی از خیابان عبور کن.

• همیشه از سمت راست خیابان حرکت کن. این‌جوری هم‌جهت با حرکت ماشین‌ها و بقیه وسایل نقلیه خواهی بود. یادت باشد که در خیابان هیچ‌وقت در خلاف جهت ماشین‌ها حرکت نکنی.

• هر کجا که امکانش بود، از مسیرهای ویژه دوچرخه سواری استفاده کن.

• سعی کن موقع دوچرخه‌سواری، خیلی به ماشین‌های پارک شده نزدیک نشوی. درب این ماشین‌ها ممکن است ناگهان باز شود.

• جلوی تابلوی توقف، باید ایستاد. نباید فکر کنی که این علامت‌ها فقط برای ماشین‌ها هستند. تو هم به عنوان یک دوچرخه‌سوار حرفه‌ای باید از تمام قوانین مربوط به رانندگی ماشین‌ها پیروی کنی.

و نکته آخر اینکه موقعی که می‌خواهی از پشت سر بقیه دوچرخه‌سوارها یا آدم‌های دیگر رد شوی، از سمت چپشان عبور کن نه از راست (جمله معروف “سبقت از راست ممنوع” را به خاطر داشته باش). 

  

منبع:

انجمن ایمنی و آتش نشانی ایران




طبقه بندی:
ارسال توسط ابوالفضل اسدی
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin